Ne keyifle okudu?um ?iirler ezberimde, ne de ba?yra ca?yra soyledi?im ?arkylaryn sozleri. Dalgyn gozlerle yurudu?um caddelerde kayboluyorum...

Sonsuz bir inatla saryldy?ym radyodan gelen o harika melodilerin de tady yok? Peki ya o ya?murda iliklerime kadar yslanmalarymy kim caldy benden? Bilmiyorum!

Susuyorum artyk... Sustukca susuyorum. Sustukca, uzerime gelen insanlardan kurtarmak icin ruhumu, suskunlu?uma sarylyyorum. Ama yine de saplanyyor yure?ime bazy kelimeler. Bazylary da acytyyor ustelik?

Sessiz geceler benim icin sy?ynylan bir liman sanki. Kendimi bulup bulup kaybetti?im karanlykta, ?oyle bir u?rady?ym kelime hazinem de bir anlam if

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!