Bizans Imparatoru Diyojen, Türkleri Anadolu'dan atmak için ordusuyla Malazgirt Ovasi'na dogru yürüyordu.Parayla asker toplamis, Papa'dan yardim almisti.Üçyüz bin i askin ordusu yürürken uzun uzun baktiktan sonra gülüyor ve etrafindakilere, "Dünyada benim ordum kadar kuvvetli bir ordu olabilir mi?" diye soruyordu. Etrafindakilerde gülüsüp hep bir agizdan cevap veriyorlardi: "Asla Imparator Hazretleri!.. Siz ve ordunuz, Alpaslan'i dize getireceksiniz." "Öyle olacak. Alpaslan'i atamin kuyruguna baglayip sürükleyecegim veya bir demir kafes içerisinde tüm diyar diyar gezdirecegim!" 1071 yili Agustos'unun 25'inci (Cuma) günü iki ordu Malazgir Ovas

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!

Cuma namazindan sonra Sultan Alparslan, ordusuna söyle hitap etti: -Kumandanlarim, askerlerim! Biz ne kadar az olursak olalim, onlar ne kadar çok olursa olsunlar, daha fazla bekleyemeyiz. Bütün Müslümanlarin minberlerde bizim için dua ettigi su saatlerde kendimi düsman üzerine atmak istiyorum. Ya muzaffer olur gayeme ulasirim, ya sehit olur cennete girerim. Büyük bir inançla söylenen bu heyecanli sözlere askerler hep bir agizdan: -Ey Yüce Sultan! Her zaman senin emrinde ve seninle olacagiz, nereye gidersen oraya gidecegiz, diye haykirdilar. Sultanin üzerinde beyaz bir elbise vardi. Düsmana hücum etmeden önce son söz olarak askerlerine sunlari söyledi: -Iste

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!

Iste biz böyleydik!

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!