Gençlik dönemime ait bir efsane. Yarinlarimiza korkuyla baktigimiz dönemlere... Her dinledigimde bana hüznü çagristirir.  Confusion will be my ephitaph...Yatakhanenin hoparlöründen sabaha yayiliyorken ezgiler, mutlu bir güne uyanamiyorduk. Kafamiz karisikti. Gelecege umutla bakiyorduk ama güvenle bakamiyorduk. /Tartisma masalarinda ülkeyi, dünyayi kurtariyoruk da, alanlarda taraniyorduk..Kafamiz karisikti, bir bir düzen canavarina aldaniyorduk.     But I fear tomorrow I'll be crying.  Bir seyi kirk kere söylersen olurmus der eskiler. Umudumuzu alanlarda çgneyip geçtiler. Her ne kadar aciya hazirlasak da kendimizi, Gelince her yönden ge

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!