Nefes alışverişlerim daralıyor... Kimsesiz kalıyorum... Kendi boşluğumda değil birilerinin giderken bıraktıkları boşluklardan korkuyorum.. O boşlukların birinde kaybolmaktan korkuyorum yine...
Daralıyor ruhum.. Kalbimin daralışlarına gene dayanmıyor acım..
Titrek gögsüm soruyor bana her seferinde nereye kadar bu acı diye..
Cevap veremiyorum..
Şeytan bırak git diyor diyorda...Yokluğunla tanışmaya korkuyorum...
Ya yapamazsak anlaşamazsak ya varlığının verdiği acıdan daha ağır gelirse bana ya senin yaptıklarından daha ağırsa sensizliğin çığlıkları...
Ya yazık edersem bize diye....
Gitmiyorsun sende ama sarılmıyorsunda sımsıkıya korkutuyorsun beni…
Yokluğunda kimsesiz ka

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!

Gerçekten çok etkileyici olmuş. Paylaşım için teşekkürler.

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!

Nickal! İmzanda dikkatimi çekti. Yazdıklarına katılıyorum, bende olduğu gibi uyguluyorum :D

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!

Okuyan gozlerine saglik ayvaz ve etkilenip puan veren herkesin yuregine saglik

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!

Uygulayabilene ne mutlu!:D Benim pek uygulayabildigim soylenilmez ayvaz en azindan bi kismi! Mesela, gitmeyi hic beceremem yada nasil desem? Bazen insanlar bir seylerin olmadigini gordukleri zaman ve buna ragmen tekrar tekrar denedikleri zaman fakat sonuc hep ayni oldugu zaman gitmeyi tercih eder, vazgecmeyi daha dogrusu.. fakat bir sure sonra anlarlarki vazgecmis olsalar bile gidemezler yada tam tersi ''gitmis'' olsalar bile vazgecemezler. Cunku arkada kalani veya kalanlari gercekten sevmislerdir yada yazininda dedigi gibi : kalmak işkence oluyor gitmek ölüm olur diye korkuyor(lardir)…  bunu bi cogumuz yasamisizdir mutlaka! Hani seversem dikeni gul ederim diyor

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!