İnsan yaptıklarına değil yapamadıklarına pişman olmalı
Gördüklerine değil göremediklerine
Okuduğu yazılara değil okuyamadıklarına
Yazdıklarına değil içinde biriktirdiklerine
Ve söylediklerine değil söyleyemediklerine yanmalı

İnsan hatırladığı günlere değil hatırlayamadıklarına pişman olmalı
Geçmişindeki olaylardan savuşturduklarına
Sıkışıp da, zor gelip de başlarından attıklarına
Söylemek fırsatını yakalamışken sakladıklarına
Ve insan yaptıklarına değil ertelediklerine yanmalı

İnsan beslediği duygulara değil öldürdüklerine pişman olmalı
Ne emeklerle yeşertip kuruttuğu fidanlara
Hayal kurabilmek varken kuramadıklarına
Bakabileceği gözler vark

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!

Çoğu zaman insan yapmak istemediğinden değil, şartların uygun olmadığından bazı şeylere göz yumuyor. Tabii bu durumda da insan yine üzülüyor ama son pişmanlık neye yarar. Kader işte...

Paylaşım için teşekkürler


İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!

Aynen bende sana katiliyorum ayvaz. Sartlardan bahsettin, sanirim o sartlarida kendimiz yaratiyoruz kimi zaman, bazen olmuyorsa olmuyordur ellinden gelen herseyi yapmissindir belki ama olmamistir! Kader.. o insana yalnizca iki yol gosterir, secim ve secimimizin sonuclarina kader degil kendimiz sorumluyuz... Okuyan gozlerine saglik:)

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!