Geceler gardiyanim oldu,sensizlikte bekcilik ediyorlar bana.

Sizlayan yaralarim damla damla kaniyor simdi.

Yüregimin hapishanesinde,sensiz nefes almaya

Calisiyorum,nefesim tükeniyor,

 bogazima

Dügümleniyor ve ben caresizligime boyun egiyorum.

Ben sensizlige hükümlüyüm sevgilim.

Sahil boyunda,seninle islanmak var iken sonbahar

Yagmurunun altinda,

Sensiz yürüyorum ucsuz bucaksiz yollarda,

Tek basima islaniyorum o yagmurda,rüzgar bile aldiris etmeden

Gözyaslarima esip geciyor, senden kalan hatiralari

Benden alarak,tozu dumana katarak alip basini

Gidiyor.

Ben sensizlige hükümlüyüm sevgilim.

Gökyüzü yildizlarini sakliyor benden,

Geceler issizliga bürünmüs yildizlarini saklamis, isik sacmiyor.

Günes bile dogmaktan mahrum kalmis,

Sabahi aydinlatmiyor,yüregimi isitmiyor.

Dünyam soguk bir kogustan ibaret,

Kader aglarini örmüs, izin vermiyor kus olup

Sana ucmama.

Ben sensizlige hükümlüyüm sevgilim.

Sensiz olsamda,senin hayallerinle süslüyorum

Dünyami.

Ben kaderime boyun egdim,sensiz yasamayi sectim.

Yüregim kan aglasada,yaralarim hasretinle sizlasada,

Bedenim ruhumdan senin tenine degmeden,nefesini hisetmeden

Ayrilsada.

Sensiz cehenemin atesinde yansam,cenettin güzelliginden

Mahrum kalsamda.

Ben sensizlige hükümlüyüm sevgilim.

Yazan: Aifer Moustafa

Tarih:13.10.2010