Kullanıcı Oyu: 0 / 5

Yıldız etkin değilYıldız etkin değilYıldız etkin değilYıldız etkin değilYıldız etkin değil
 

Στο σκοτάδι, την ερημιά.. Δίχως φως δίχως φωλιά..
Ψάχνω μιαν ακρογιαλιά. Θέλω γαλήνη και έρωτα αγνό, απο'κείνο που δεν έχω, δεν έχεις, "δεν έχει".

Xαμένη στον παράδεισο χαμένο, με μάτια βουρκωμένα από το ψέμα ψάχνω μιαν ακρογιαλιά.
Κουρασμένη από το ταξίδι... Φυλακισμένη στις σκέψεις, χειροπέδες τα αισθήματα...
Έχω βαρεθεί την συμβατικότητα, τις ψεύτικες σχέσεις, τους αναγκαστικούς αλληλοασπασμούς,
τις πουλημένες ψυχές, τους φασιστές, ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ!
..Μάνα να με σκοτώσουν θέλουν! Βοήθα πατέρα την ψυχή μου κλέβουν..
Όσο ψάχνομαι, τόσο απομακρύνομαι. Η ζωή μου κρέμεται σε μια κλωστή, το αισθάνομαι.
Σε κάθε βλέμμα, σε κάθε χαμόγελο, υποψιάζομαι. Μήπως... παραμυθιάζομαι;
Ποιόν κοροϊδεύω; Ξέρω που θα ναυαγήσω.. Σε μια χώρα εν ονόματι "Ουτοπία".
Κ η ελπίδα θα γέρνει γλυκά στον ώμο του ονείρου μου παιδικού "όλοι μαζί μεσ'τη χαρά και την ομόνοια".
Μα, για αυτό δε ζούμε όλοι; Για το αύριο; Με μια τυφλή ελπίδα που δε βλέπει το αύριο;

 

 

Ζεΐνέπ Μπόζ Ντικμετζί

Rastgele Makale

Muhammed bin ismail, Ahmed bin Hanbel’in ilme olan düşkünlüğünü şöyle anlatıyor:

 – Ben Bağdad’a her gidişimde, imam Ahmed bin Hanbel’i çocuklar gibi ilim öğretilen yerlere gider görürdüm.

Bir gün yine onun böyle bir ilim meclisinden döndüğünü gördüm. Eskimiş ayakkabılarını eline almış, yalınayak yürüyordu. Sordum:

 

Devamını oku...